Bram Verstraeten


Bram Verstraeten (B)

Ik maak kunstwerken waarin ikzelf schitter, mezelf onsterfelijk en goddelijk waan. Niet god, maar de mens is tegenwoordig de ultieme schepper. Mensen creëren zodat zij iets kunnen achterlaten voor het hiernamaals, hun stempel kunnen zetten, kunnen schitteren als een ster aan de godenhemel.

Je zou zelf bijna kunnen zeggen dat deze goddellijke scheppingsdrang inherent is aan het mens zijn. De tuinier die zijn tuin vormgeeft, de kok die de perfecte maaltijd wil maken, de kleuter die tekent, de man en de vrouw die kinderen maken opdat hun genen blijven verderleven… In mijn visie is de kunstenaar de ultieme schepper. Als kunstenaar ervaar ikzelf bv een constante honger en drang om te creëren. Ben ik een god? Dit is het uitganspunt van de kunstwerken die ik maak. Met dit gegeven speel ik.

Ik ben met deze reeks begonnen door een zelfportret te maken van mezelf als kunstenaar. In de pose van het standbeeld van Rubens, heb ik van mezelf een hedendaagse interpretatie gemaakt. Als ik ga creëren draag ik niet meer dan een korte broek, een t-shirt en flipflops. In de daaropvolgende beelden, keert deze kleding steeds terug. Ik neem alleen een andere pose aan.

In de reeks beginnen er zich geleidelijk aan een aantal stromingen voor te doen. De mens die het dier domineert en beslist over leven en dood. De verering van de eeuwige jeugd, de onsterfelijke tieneridolen/goden, de roes die een onsterfelijk gevoel naar boven brengt. “